خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشم با ناله خود، دم همین استچراغ حلقه ماتم همین است
۲
مگو در بیغمی آسودگی هستکه غم گر هست در عالم همین است
۳
مبند آزار موری نقش در دلکه اسم اعظم خاتم همین است
۴
نرنجم گرچه مجنونم شمارندتمیز مردم عالم همین است
صفحهٔ ۱ از ۲