خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه هر تن لایق تشریف شاهی استشهادت آل تمغای الهی است
۲
سر آزاده تاج زرنگارستدل آسوده تخت پادشاهی است
۳
بود آزادگی در ترک دنیادر اینجا فلس ماهی دام ماهی است
۴
سواد فقر را در دیده جادهکه جای آب حیوان در سیاهی است
صفحهٔ ۱ از ۲