خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همت ما را مکانی دیگرستآسمان را آسمانی دیگرست
۲
لطف او در پرده دارد چشم رامغز او را استخوانی دیگرست
۳
گو اجل این جان رسمی را بردزندگی ما را به جانی دیگرست
۴
آه ازان قاتل که لوح کشتگانبهر تیغ او فسانی دیگرست
صفحهٔ ۱ از ۳