خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست با دیده ظاهر دل روشن محتاجنبود خانه آیینه به روزن محتاج
۲
کرده ام غنچه صفت باغ خود از خانه خویشنیستم با دل صد پاره به گلشن محتاج
۳
غیر ازین شکوه ازان دست گهربارم نیستکه مرا کرد به دریوزه دامن محتاج
۴
جلوه حسن ز کوته نظران مستغنی استنیست عیسی به نظربازی سوزن محتاج
صفحهٔ ۱ از ۲