خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟تا کی به گرد مار بگردی به بوی گنج؟
۲
صد بار تا ز پوست نیای برون چو مارچشم تو بی حجاب نیفتد به روی گنج
۳
هر کس که راه رفت به منزل نمی رسدبس راهرو که خاک شد از آرزوی گنج
۴
نتوان به قیل و قال ز ارباب حال شدمنعم نمی شود کسی از گفتگوی گنج
صفحهٔ ۱ از ۲