خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن گنج خفی در دل ویرانه زند موجآن بحر درین گوهر یکدانه زند موج؟
۲
عاشق کند ایجاد ز خود حسن گلوسوزاز شمع که دیده است که پروانه زند موج؟
۳
پیشانی دریای کرم چین نپذیردچندان که گدا بر در این خانه زند موج
۴
جز چشم سیاهش که فرنگی است نگاهشدر کعبه که دیده است که بتخانه زند موج؟
صفحهٔ ۱ از ۳