خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی شهادت زینهار از تیغ جانان سرمپیچتا نگردی لعل از خورشید تابان سرمپیچ
۲
صد گل بی خار دارد در قفا هر زخم خاردر طریق کعبه از خار مغیلان سرمپیچ
۳
گر به آب خضر می خواهی که در ظلمت رسیچون قلم تا ممکن است از خط فرمان سرمپیچ
۴
نیست از خواری به عزت پله ای نزدیکتربنده تسلیم شو، از چاه و زندان سرمپیچ
صفحهٔ ۱ از ۵