خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قسم به خط لب ساقی و دعای قدحکه آب خضر نیرزد به رونمای قدح
۲
گذشت عید بهار و ز تنگدستیهارخی به رنگ نداریم از حنای قدح
۳
هلال گوشه ابرو نمود، باده بیارکه همچو موج دلم می پرد برای قدح
۴
اگر چه تخم طمع زردرویی آرد بارزکات رنگ به گلشن دهد گدای قدح
صفحهٔ ۱ از ۲