خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دهد به روزن اگر نور، مهر تابان طرحبه عاشقان دهد آن ماه چشم حیران طرح
۲
درین ریاض دل تنگ را غنیمت دانمده چو غنچه به دست صبا گریبان طرح
۳
دلش گشاده شود کی ز کوچه گردی شهر؟سبکروی که به مجنون دهد بیابان طرح
۴
مجو ز چرخ غلط بخش، التفات بجاکه می دهد به مه مصر چاه و زندان طرح
صفحهٔ ۱ از ۵