خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زان پیشتر که تیغ کشد آفتاب صبحرطلی به گردش آر گرانتر ز خواب صبح
۲
فرصت غنیمت است، به دست دعا بشویداغ سیه گلیمی خود را به آب صبح
۳
سر عشر این کلام مبین است آفتابزنهار بر مدار نظر از کتاب صبح
۴
از باغ صبح خنده خشکی شنیده ایچون شیشه غافلی ز شمیم گلاب صبح
صفحهٔ ۱ از ۳