خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۳۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خدنگ آه کوتاهی مکن در کین چرخچشمه های خون روان کن از دل سنگین چرخ
۲
شعله سودا سزاوار سر پرشور ماستآتش خورشید خواهد مجمر زرین چرخ
۳
تیغ و جام می به کف بیرون خرامید آفتابتا شود روشن که همدست است مهر و کین چرخ
۴
قسمت شب زنده داران می شود انوار فیضنافه اندازد دل شب آهوی مشکین چرخ
صفحهٔ ۱ از ۲