خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۳۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرگ عاشق بی شمار آن سیمبر دارد به یادرشته بسیار این عقد گهر دارد به یاد
۲
با دل چون موم، شمع انجمن افروز مایک جهان پروانه بی بال و پر دارد به یاد
۳
قسمت آزادگان از عمر باشد بیشترسرو بی بر صد درخت پرثمر دارد به یاد
۴
هر کف پوچی ز دریای پرآشوب جهانچون حباب و موج، صدتاج و کمر دارد به یاد
صفحهٔ ۱ از ۳