خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۳۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کشتی دریایی‌ای دیدم دلم آمد به یادحال دور افتادگان ساحلم آمد به یاد
۲
برق را دست و گریبان گیاهی یافتمگرم‌خونی‌های تیغ قاتلم آمد به یاد
۳
گوهری افتاده دیدم در میان خاک راهحال جان در ورطه آب و گلم آمد به یاد
۴
از نشاط بی‌ثبات غافلان روزگارشوخی پرواز مرغ بسملم آمد به یاد
صفحهٔ ۱ از ۲