خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هله پاسبان منزل تو چگونه پاسبانیکه ببرد رخت ما را همه دزد شب نهانی
۲
بزن آب سرد بر رو بجه و بکن علالاکه ز خوابناکی تو همه سود شد زیانی
۳
که چراغ دزد باشد شب و خواب پاسبانانبه دمی چراغشان را ز چه رو نمی‌نشانی
۴
بگذار کاهلی را چو ستاره شب‌روی کنز زمینیان چه ترسی که سوار آسمانی
صفحهٔ ۱ از ۴