خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۳۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرخ زنگاری مرا غمناک نتوانست کرداین دخان چشم مرا نمناک نتوانست کرد
۲
از گهر گرد یتیمی شست آب چشم منگرد کلفت از دل من پاک نتوانست کرد
۳
خاک پیش تشنگان هرگز نگیرد جای آبچاره مخمور می، تریاک نتوانست کرد
۴
بر لب گفتار هر کس مهر خاموشی نزدجنت دربسته را ادراک نتوانست کرد
صفحهٔ ۱ از ۳