خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۳۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق را پنهان دل دیوانه نتوانست کردگنج را پوشیده این ویرانه نتوانست کرد
۲
کیست دیگر در دل پروحشت من جا کند؟سیل پا قایم درین ویرانه نتوانست کرد
۳
لنگر از طوفان نباشد مانع بحر محیطچوب گل تأثیر در دیوانه نتوانست کرد
۴
همچو زلف ماتمی شایسته پیچیدن استدست کوتاهی که کار شانه نتوانست کرد
صفحهٔ ۱ از ۲