خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۳۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزه نزدیک است می باید کلوخ انداز کردزاهدان خشک را رندانه از سر باز کرد
۲
تا رگ ابر بهار و رشته باران بجاستچنگ عشرت را به قانون می توانی ساز کرد
۳
گلعذاران از هوا گیرند چشم پاک راپیش شبنم بی تکلف گل گریبان باز کرد
۴
نیست ممکن تا به دامان قیامت دوختنبر گریبانی که زور عشق دست انداز کرد
صفحهٔ ۱ از ۳