خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۳۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سیل اشک من بساط سبزه را پامال کردگوشمال ناله من بلبلان را لال کرد
۲
التفاتی هست با نازک خیالان حسن راساغر خود را هلال از مهر مالامال کرد
۳
عندلیب ما زقید بیضه تا آزاد شددر دبستان قفس مشق شکست بال کرد
۴
در حریم کعبه فانوس، دیگر ره نیافتتا صبا خاکستر پروانه را پامال کرد
صفحهٔ ۱ از ۲