خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز گزاف ریز باده که تو شاه ساقیانیتو نه‌ای ز جنس خلقان تو ز خلق آسمانی
۲
دو هزار خنب باده نرسد به جرعه توز کجا شراب خاکی ز کجا شراب جانی
۳
می و نقل این جهانی چو جهان وفا نداردمی و ساغر خدایی چو خداست جاودانی
۴
دل و جان و صد دل و جان به فدای آن ملاحتجز صورتی که داری تو به خاکیان چه مانی
صفحهٔ ۱ از ۳