خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به چه روی پشت آرم به کسی که از گزینیسوی او کند خدا رو به حدیث و همنشینی
۲
نه که روی و پشت عالم همه رو به قبله داردکه ز کیمیاست مس را برهیدن از مسینی
۳
همگان ز خود گریزان سوی حق و نعل ریزانکه ز کاسدی رسانمان به لطافت و ثمینی
۴
نه زمین ستان بخفته ز رخ فلک شکفتهز فلک نبات یابد برهد از این زمینی
صفحهٔ ۱ از ۴