خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۴۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی‌علایق چون شود سالک به منزل می‌رسدچون شود بی‌برگ نخل اینجا به حاصل می‌رسد
۲
بردباری پیشه خود کن که در راه سلوکهرکه سنگین‌تر بود بارش به منزل می‌رسد
۳
دست رد ما را به درگاه قبول حق رساندحق‌پرستان را مدد دایم ز باطل می‌رسد
۴
بی‌قرار شوق در یک جا نمی‌گیرد قراراول سیرست چون سالک به منزل می‌رسد
صفحهٔ ۱ از ۲