خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۴۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیشتر دست سبکباران به منزل می‌رسدکف به اندک سعیی از دریا به ساحل می‌رسد
۲
تا نظر بر غیر داری، دوری از درگاه حقپی چو گم شد راهرو اینجا به منزل می‌رسد
۳
بی‌پروبالی است در راه طریقت بال و پرکشتی بی‌بادبان اینجا به ساحل می‌رسد
۴
نیست از دنیا خبر از خویش بیرون رفته راکی به این دیوانه آواز سلاسل می‌رسد؟
صفحهٔ ۱ از ۴