خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۴۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی یوسف تا کبود از سیلی اخوان نشدهمچو روی نیل بر مصرش روان فرمان نشد
۲
بر سریر کامرانی تکیه چون یوسف نزدهر که چندی معتکف در گوشه زندان نشد
۳
صدزبان از خوشه در شکر برومندی نگشتدانه تا یک چند در زیرزمین پنهان نشد
۴
در سخن کی می تواند شد سرآمد چون قلم؟هر که در هر نقطه چون پرگار سرگردان نشد
صفحهٔ ۱ از ۳