خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۴۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نقطه خال لبت خط بر سویدا می‌کشددر گوشت حلقه در گوش ثریا می‌کشد
۲
حسن را در عشق می‌جوید دل بینای مابوی یوسف از گریبان زلیخا می‌کشد
۳
داغ سودا می‌زند چشمک به برگ لاله‌امناله زنجیر، شوقم را به صحرا می‌کشد
۴
چون حبابم چشم بر سر جوش صاف باده نیستقسمت من انتظار درد مینا می‌کشد
صفحهٔ ۱ از ۲