خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۴۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اهل همت بحر را از خار و خس پل بسته اندگوشه دامان به دامان توکل بسته اند
۲
در گلستانی که غیرت باغبانی می کندروی گل وا کرده اند و چشم بلبل بسته اند
۳
از غبار لشکر خط خال رو گردان شودخوش دلی این غافلان بر زلف و کاکل بسته اند
۴
فیض یکرنگی تماشاکن که گلچینان باغبارها از بال بلبل دسته گل بسته اند
صفحهٔ ۱ از ۲