خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هله ای پری شب رو که ز خلق ناپدیدیبه خدا به هیچ خانه تو چنین چراغ دیدی
۲
نه ز بادها بمیرد نه ز نم کمی پذیردنه ز روزگار گیرد کهنی و یا قدیدی
۳
هله آسمان عالی ز تو خوش همه حوالیسفری دراز کردی به مسافران رسیدی
۴
تو بگو وگر نگویی به خدا که من بگویمکه چرا ستارگان را سوی کهکشان کشیدی
صفحهٔ ۱ از ۳