خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بت من ز در درآمد به مبارکی و شادیبه مراد دل رسیدم به جهان بی‌مرادی
۲
تو بپرس چون درآمد که برون نرفت هرگزکه درآمد و برون شد صفتی بود جمادی
۳
غلطم مگو که چون شد ز چگونگی برون شدتو چگونه‌ای ولیکن تو ز بی‌چگونه زادی
۴
چه چگونه بد عدم را چه نشان نهی قدم رانگر اولین قدم را که تو بس نکو نهادی
صفحهٔ ۱ از ۲