خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۴۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سپهر نیلگون خاکستر ما کرده اندنه فلک را پرده دار اخگر ما کرده اند
۲
پرده خواب است چون پروانه ما را سوختنبستر ما را هم از خاکستر ما کرده اند
۳
بحر لنگردار ما را نیست پروای حباباین سبک مغزان عبث سردرسر ما کرده اند
۴
نیست بر ما بار بیقدری که در مهد صدفچون گهر گرد یتیمی بستر ما کرده اند
صفحهٔ ۱ از ۴