خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۴۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حُسن را پوشیده در خط چون عنبر کرده‌اندچشمه آیینه را خس‌پوش جوهر کرده‌اند
۲
خاکساران محبت را به چشم کم مبینگنج‌ها را پادشاهان خاک بر سر کرده‌اند
۳
رهنوردانی که از خود راه بیرون برده‌اندخویش را فارغ ازین وضع مکرر کرده‌اند
۴
رفته‌ام از دست بیرون تا درین دریای تلخاستخوانم را به شیرینی چو گوهر کرده‌اند
صفحهٔ ۱ از ۴