خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۴۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خنده‌ات را چاشنی از شیر و شکّر کرده‌اندپسته‌ات را خوش‌نمک از شور محشر کرده‌اند
۲
کاکلت را پیچ و تاب از زلف سنبل داده‌اندشعله‌ات را صاف از بال سمندر کرده‌اند
۳
نامه‌پردازان که از مضمون غیرت آگهنددر حرم هم سعی در خون کبوتر کرده‌اند
۴
از ضعیفان گوشه چشم مروت وامگیرفربه‌انصافان شکار صید لاغر کرده‌اند
صفحهٔ ۱ از ۲