خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۵۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پرده پوشی عشق عالمسوز را پیدا کندپرده تبخال تب را بیشتر رسوا کند
۲
خرده راز محبت می شکافد سینه رااین شرار شوخ کار تیشه با خارا کند
۳
بر نیاید هر تنک ظرفی به حفظ راز عشقباده پرزور کار سنگ را مینا کند
۴
تنگدستی نفس سرکش را شود رهبر به حقابر چون بی آب گردد روی در دریا کند
صفحهٔ ۱ از ۲