خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۵۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جلوه ای سرکن که خون از چشم بلبل سر کنداشک شبنم بی حجاب از دیده گل سر کند
۲
می توان بر تیرباران ملامت صبر کردکو جگرداری که با تیغ تغافل سر کند؟
۳
پرده خود پیش هر ناشسته رو نتوان دریدبلبل ما گریه را در دامن گل سر کند
۴
می دهد یاد از سواد هند فیل مست راپیش دل هر کس حدیث زلف و کاکل سرکند
صفحهٔ ۱ از ۳