خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۵۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خط مگر با آن لب میگون مرا همدم کندزور این می را مگر بیهوشدارو کم کند
۲
گرچه دارد حجت ناطق زعیسی در کنارگفتگوی منکران خون در دل مریم کند
۳
گر بود طوطی، که زنگ خاطر من می شودهر که را با خویش آن آیینه رو محرم کند
۴
سبزه خاکش برآید سرمه آلود از زمینعشق هر کس را به اسرار نهان محرم کند
صفحهٔ ۱ از ۲