خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بهار جان خبر ده هله ای دم بهاریز شکوفه‌هات دانم که تو هم ز وی خماری
۲
بشکف که من شکفتم تو بگو که من بگفتمصفت صفا و یاری ز جمال شهریاری
۳
اثری که هست باقی ز ورای وهم اکنونبرود به آفتابی که فزود از شراری
۴
چو رسید نوبهاران بدرید زهره دیچو کسی به نزع افتد بزند دم شماری
صفحهٔ ۱ از ۵