خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز غم تو زار زارم هله تا تو شاد باشیصنما در انتظارم هله تا تو شاد باشی
۲
تو مرا چو خسته بینی نظر خجسته بینیدل و جان به غم سپارم هله تا تو شاد باشی
۳
ز غم دلم چه شادی به جفا چه اوستادیدم شاد برنیارم هله تا تو شاد باشی
۴
صنما چو تیغ دشنه تو به خون بنده تشنهز دو دیده خون ببارم هله تا تو شاد باشی
صفحهٔ ۱ از ۲