خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۵۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با خیال دوست هر کس مجلس آرایی کندگرچه با معشوق باشد یاد تنهایی کند
۲
تخته مشق حوادث می شود هر پاره اشکشتی آن را که شور عشق دریایی کند
۳
پنبه داغش بود ناف غزالان ختنهر که را زنجیر زلف یار سودایی کند
۴
رقعت الحبیب کلیم الله با مردم نکردآنچه رخسار تو با چشم تماشایی کند
صفحهٔ ۱ از ۳