خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۵۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جذبه عاشق اثر در سنگ خارا می‌کندکوهکن معشوق خود از سنگ پیدا می‌کند
۲
هرکه بر خود سخت گیرد کارهای سهل راسنگ بهر شیشه هستی مهیا می‌کند
۳
دامن همت به دست آور درین گلشن که سروطی راه عالم بالا به یک پا می‌کند
۴
کار روشن گوهران هرگز نیفتد در گرهکشتی می بادبان از ابر پیدا می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۳