خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۵۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق جا در سینه های تنگ پیدا می کندجای خود را این شرر در سنگ پیدا می کند
۲
با سبک قدران نمی گردد طرف تمکین عشقکوهکن از بیستون همسنگ پیدا می کند
۳
نیست جان پاک را چون بیقراری صیقلیآب چون ماند ازروانی زنگ پیدا می کند
۴
آرزو در طبع پیران از جوانان است بیشدر خزان هر برگ چندین رنگ پیدا می کند
صفحهٔ ۱ از ۳