خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۵۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خصم غالب را زبون صبر و تحمل می‌کنداز تواضع سیل را مغلوب خود پل می‌کند
۲
از ترحم حسن جولان می‌نماید در نقابساقی از بی‌ظرفی ما آب در مل می‌کند
۳
با خودآرایان به سر بردن جنون می‌آوردطرّه دستار اینجا ناز کاکل می‌کند
۴
نیست حسن و عشق اگر یکرنگ با هم، از چه روخنده گل رخنه در منقار بلبل می‌کند؟
صفحهٔ ۱ از ۳