خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۵۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمر را کوته نفس‌های پریشان می‌کندختم قرآن را ورق‌گردانی آسان می‌کند
۲
خون حنای عید باشد کشتگان عشق راشمع بی‌جا گریه بر خاک شهیدان می‌کند
۳
عاشقان را اختیاری نیست در افشای رازعشق در دل کار اخگر در گریبان می‌کند
۴
سینه را دل چاک می‌سازد به امید وصالپسته را شوق شکر در پوست خندان می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۳