خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۵۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خط غزال چشم را آهوی مشکین می‌کندچهره‌های ساده را بتخانه چین می‌کند
۲
در گلستانی که چشم بلبلان بیدار نیستپای خواب‌آلود کار دست گلچین می‌کند
۳
نیست یک ساعت هوس را تاب خودداری فزوناین ستمگر آفرین را زود نفرین می‌کند
۴
گر کند در دادن تشریف، شیرین کوتهیتیشه را از خون خود فرهاد رنگین می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۳