خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۵۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شرم حسن شوخ را کی پرده‌سازی می‌کند؟برق در ابر بهاران تیغ‌بازی می‌کند
۲
حسن را روشنگری چون دیده‌های پاک نیستاشک شبنم دامن گل را نمازی می‌کند
۳
نگذرد چون از سرشک تلخ من دامن‌فشان؟آن که با آهم چو زلف خویش بازی می‌کند
۴
تا سگ لیلی به مجنون آشنا گردیده استبر غزالان حرم گردن‌فرازی می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۴