خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۵۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق او جا در دل دیوانه خالی می کندروشنایی جای خود در خانه خالی می کند
۲
در دل هر کس که مهمان می شود عشق فضولخانه را اول ز صاحب خانه خالی می کند
۳
عشق بر می دارد از دل بار کلفت حسن رادامن اطفال را دیوانه خالی می کند
۴
گریه بر خاک شهید خویش کردن عار نیستشمع دل بر تربت پروانه خالی می کند
صفحهٔ ۱ از ۲