خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۵۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دخل ناقص بر سخن سنجان گرانی می کندسنگ کم در پله میزان گرانی می کند
۲
بر بخیلان گر قدوم میهمان باشد گرانبر کریمان رفتن مهمان گرانی می کند
۳
می خورد بر هم می روشن زدست انداز موجسبزه خط بر لب جانان گرانی می کند
۴
هر کف دستی که از ریزش ندارد بهره ایبر جهان چون ابر بی باران گرانی می کند
صفحهٔ ۱ از ۳