خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۵۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گوشه گیران در سخاوت بی نظیر عالمندچون دعا با دست خالی دستگیر عالمند
۲
با کمال بی نیازی ناز مردم می کشندبا همه فرماندهی فرمان پذیر عالمند
۳
خسروان در یوزه همت ازیشان می کنندمرجع شاهان با تاج و سریر عالمند
۴
در نمد هر چند پنهان کرده اند آیینه رااز صفای سینه آگاه از ضمیر عالمند
صفحهٔ ۱ از ۳