خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۵۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کجا باشند رنگین فطرتان در گلشنندخوش خیالان با پری در زیر یک پیراهنند
۲
از ملک پهلو تهی سازند از خود رفتگانخودپرستان روز و شب محشور با اهریمنند
۳
ناقصان از تندخویی در گذار برق و بادکاملان از چرب نرمی در حصار آهنند
۴
ظلمت آبادی است از ناشسته رخساران زمینآتشین رویان درین ظلمت چراغ روشنند
صفحهٔ ۱ از ۳