خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صنما چگونه گویم که تو نور جان ماییکه چه طاقت است جان را چو تو نور خود نمایی
۲
تو چنان همایی ای جان که به زیر سایه توبه کف آورند زاغان همه خلعت همایی
۳
کرم تو عذرخواه همه مجرمان عالمتو امان هر بلایی تو گشاد بندهایی
۴
توی گوهری که محو است دو هزار بحر در توتوی بحر بی‌کرانه ز صفات کبریایی
صفحهٔ ۱ از ۲