خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۶۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منکران چون دیده شرم و حیا بر هم نهندتهمت آلودگی بر دامن مریم نهند
۲
ساده لوحانی که دل بر زندگانی بسته اندبر سر ریگ روان بنیاد از شبنم نهند
۳
نام رنگین فکرتان برگرد عالم می دودبر دل خود دست اگر یک چند چون خاتم نهند
۴
سیر چشمان قناعت با لب تبخاله ریزداغهای بی نیازی بر دل زمزم نهند
صفحهٔ ۱ از ۳