خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۶۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغناله بلبل درین بستانسرا بیگانه بود
۲
عشق ازین هنگامه مطلب جز شکست دل نداشتگردش نه آسیا از بهر این یک دانه بود
۳
یاد ایامی که نور شمع با آن سرکشیزیر یک پیراهن فانوس با پروانه بود
۴
تا نشد کشت جهان از دانه دل بارورآسمانها در شمار سبزه بیگانه بود
صفحهٔ ۱ از ۳