خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۶۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون اثر نگذاشت ازمن غم ز غمخواری چه سود؟چون نماند از دل بجا چیزی ز دلداری چه سود؟
۲
کوه طاقت برنمی آید به موج حادثاتپیش این سیلاب بی زنهار خودداری چه سود؟
۳
مطلب از بیدار خوابی نیست جز اصلاح خودچون به فکر خود نمی افتی ز بیداری چه سود؟
۴
زخم شمشیر قضا از سینه می روید چو گلاز زره پوشی چه حاصل، از سپرداری چه سود؟
صفحهٔ ۱ از ۳